IPB

სტუმარი ღვთისაა ( შესვლა | რეგისტრაცია )

დახმარება   ძებნა   წევრები   კალენდარი

 Forum Rules წესები
3 გვერდები V  < 1 2 3 >  
გამოხმაურება  ახალი თემა
> იდუმალი იეროგლიფი ანხი, საინტერესო სტატია
BRUTHA
post Dec 14 2009, 11:42 PM
წერილი #16


Member
**

ჯგუფი: Members
წერილები: 19
რეგისტ: 11-December 09
წევრის ნომერი: 1,047



QUOTE
ენქი/ენგურისა და ჩვენებური მდინარე ენგურის მიმართების მსგავსად საინტერესოა აფსუ და ჭოროხის ძველი სახელი აფსაროსი.
ვითამ რამე კავშირია?

ეგ გვიანდელია
ვფიქრობ რომ სახელი აფსუ - ბევრად ძველია

ანუ, მიგაჩნია, რომ "აფსაროსი" ამ მდინარის ბერძნული სახელია?

QUOTE
იმის საილუსტრაციოდ, ანგის მსგავსად ჰგუობს თუ არა ანხი სხვა, დამატებით ელემენტებს, გამოდგება გამოსახულებანი, სადაც იგი ორ სხვა გავრცელებულ სიმბოლოსთან, ჯედთან და უასთან ერთად არის გამოსახული

ჯედი და უა ვისი სიმბოლოებია? რა დატვირთვის?


QUOTE
მიწისქვეშა ტაძრების მშენებლობა
რომლის ტრადიცია საქართველოში ფართოდ იყო გავრცელებული

შეგიძლია თქვა, რომლებს გულისხმობ?

QUOTE
კოშკის აგება უნდა ნიშნავდეს - სიცოცხლის ხეს -

სვანური კოშკები, უკაცრავად და, რაღაცნაირად ფალოსს წააგავს. biggrin.gif

ისე, საინტერესოა, სვანები "ანგი"-ს როგორ ხსნიან ეტიმოლოგიურად და დღეს თუ იმართება ეგ აღბალიღრალი, ლიმურყვამალი?


QUOTE
ჭვენიერობა — სამეგრელოში

ვეცდები, ამაზე ხვალ უფრო დაწვრილებით მოვიპოვო ცნობები.

--------------

tmt
ეს ეგვიპტურ-ქართული პარალელები სადმე, უცხოეთში თუა გატანილი? თუ ოდენ ჩვენს ნაჭუჭში ვართ?


--------------------
ბჟა დიდა რე ჩქიმი,
თუთა მუმა ჩქიმი,
ხვიჩა-ხვიჩა მურიცხეფი
და დო ჯიმა ჩქიმი.
 
 
tmt
post Dec 15 2009, 01:15 AM
წერილი #17


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350



QUOTE
ანუ, მიგაჩნია, რომ "აფსაროსი" ამ მდინარის ბერძნული სახელია?

რა თქმა უნდა
დაბოლოება -ოსი - იუსი
ბერძნულისაა



QUOTE
მიწისქვეშა ტაძრების მშენებლობა
რომლის ტრადიცია საქართველოში ფართოდ იყო გავრცელებული

შეგიძლია თქვა, რომლებს გულისხმობ?

საქართველოში მიწისქვეშა ნაგებობები ბლომადაა
ვარძიით და ლეპისით დაწყებული
უფლისციხეთი, თავკვეთილა და ქვახვრელით დამთავრებული.
ანუ ერთგვარი ტრადიციაა.

მალტაშია კიდევ მიწისქვეშა ნაგებობები -
სხვათაშორის დღემდე უცნობი წარმომავლობის..

და კიდევ -

მიწისქვეშა ნაგებობაა - ლაბირინთი ეგვიპტეში და კრეტაზე....


Оси́рис (греч. Ὄσῑρις — грецизированная форма египетского имени Усир) — бог возрождения, царь загробного мира в древнеегипетской мифологии. Иногда Осирис изображался с головою быка.

ეს მინოტავრს არ გაგონებს?


Царствуя над Египтом, Осирис научил людей земледелию, садоводству и виноделию,
но был убит своим братом, богом Сетом, желавшим править вместо него. Жена Осириса, его сестра Изида, нашла его труп и стала оплакивать его вместе со своей сестрой Нефтидой. Ра, сжалившись, посылает шакалоголового бога Анубиса, который собрал рассыпавшиеся (а по другому варианту — разрубленные Сетом) части Осириса, забальзамировал тело и запеленал его. Исида же в виде соколицы опустилась на труп Осириса и, чудесным образом зачав от него, родила сына Гора. Гор и зачат и рожден для того, чтобы выступить естественным мстителем за смерть отца. В то же время он считает себя и единственным законным наследником последнего.

После длительной тяжбы Гор признается правомочным наследником Осириса и получает царство. Он воскрешает Осириса, дав ему проглотить свое око. Однако Осирис не возвращается на землю и остается царем мертвых, предоставляя Гору править царством живых.

Соединив в себе в различные времена, в силу различных причин, культы царя, умирающего и воскресающего бога производящих сил природы, Нила, быка, луны, загробного судьи на страшном судилище, миф об Осирисе впитал в себя отражение религиозных представлений ряда последовательных этапов развития египетского общества.
Корона, которую носит Осирис, сделана из стеблей папируса, его священная ладья также сделана из этого растения, и его символ джед состоит из вставленных одна в другую нескольких связок тростника. Далее, Осирис всегда изображается с тем или иным растением: из пруда перед его престолом растет или лотос или ряд деревьев и виноградная лоза; иногда увит гроздьями винограда и весь балдахин, под которым сидит Осирис; иногда его самого обвивают виноградные лозы.

Точно так же и гробница Осириса не изображается без зелени: то рядом с ней растет дерево, на котором сидит душа Осириса в виде феникса; то дерево проросло через гробницу, обвив ее своими ветвями и корнями; то из самой гробницы растут четыре дерева.

ნახე რა საინტერესოა

ოსირისი წააგავს ღვთაება მინს - ჯედი უჭირავს თურმე ოსირისს
და ეს მცენარეა - ანუ ისევ ნაყოფიერების და მიწასთან დაკავშირებული სიმბოლოებია


აი რა ყოფილა ჯედი -

Джед — предмет древнеегипетского культа, символизировавший позвоночник Осириса. Не исключено, что имел фаллические ассоциации и использовался во время празднования хеб сед. Существует мнение, что от иероглифа, обозначавшего джед, была образована финикийская буква «самех» — прообраз греческой


Джед
в иероглифах





Колонна Джеда

მართლა ჰგავს სვანურ კოშკს..
biggrin.gif


QUOTE
ეს ეგვიპტურ-ქართული პარალელები სადმე, უცხოეთში თუა გატანილი? თუ ოდენ ჩვენს ნაჭუჭში ვართ?

ჰეროდოტე წერდა კოლხურ-ეგვიპტურ პარალელებზე,
გია კვაშილავამ დაუკავშირა ასევე ერთმანეთს ბევრი ქართული ეგვიპტურს
ძირითადში კი ჭუპრში ვზივართ..
biggrin.gif

წერილი შეიცვალა. tmt: Dec 15 2009, 01:28 AM
 
 
smith
post Dec 15 2009, 01:31 AM
წერილი #18


agent
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 2,108
რეგისტ: 4-December 07
მდებარ: Matrix
წევრის ნომერი: 2



მიწის ქვეშ არის ერთი ტაძარი დავით გარეჯთან ახლოს http://elita.ge/index.php?s=&showtopic...ost&p=41242


--------------------
Matrix has you!
 
 
tmt
post Dec 15 2009, 01:37 AM
წერილი #19


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350



QUOTE
smith

უი ახლა გაამხსენდა-
დოდოს რქაზე!
მე რომ ვერ ვნახე იმ დღეს!


აი კიდევ ვნახე
QUOTE
ჯედი და უა ვისი სიმბოლოებია?


Уаджет (также око Ра или глаз Гора) — древнеегипетский символ, левый соколиный глаз бога Гора, который был выбит в его схватке с Сетом. Правый глаз Гора символизировал Солнце, а левый глаз — Луну, его повреждением объясняли фазы луны. Этот глаз, исцелённый богом Тотом, стал могущественным амулетом, который носили многие египтяне — и фараоны и простой люд. Он олицетворял собой различные аспекты божественного миропорядка, от царской власти до плодородия.


Сохранившиеся древнеегипетские тексты донесли до нас различные версии мифа об оке Гора. Согласно одной из них, Сет проткнул глаз Гора своим пальцем, согласно другой — наступил на него, согласно третьей — проглотил его. В одном из текстов рассказывается, что Хатхор восстановила глаз, напоив его молоком газелей. В другом сообщается, что Анубис захоронил глаз на склоне горы, где он дал побеги в виде винной лозы.

Гор использовал возрождённый глаз для воскрешения своего отца Осириса. После того, как Осирис проглотил око Гора, его расчленённое тело срослось подобно тому, как это произошло с самим оком. В расчете на помощь при воскрешении, изображения уаджета наносились на египетские мумии у отверстия, через которое из них вынимали внутренности. Ежемесячно в храмах Египта проводились обряды «восстановления» уаджета, связанные с лунным циклом.
http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A3%D0%B0%...%B6%D0%B5%D1%82

В египетской письменности irt означает «глаз», а глагол «wḏȝ» — имеет значение «защищать».[1] Таким образом, общий смысл этого знака: «охраняющий глаз». По-видимому, в начертании данного символа нашли отражение как черты человеческого глаза, так и черты сокола.

Так, в одном элементе уаджета, а именно:
учёные усматривают символическое изображение сокола — воплощение бога Гора.
В поздние времена Уаджет рассматривалось как особое божество женского пола, которое нередко путали с богинями Уаджит, Маат, Баст и Хатхор. Часто «глаз Гора» олицетворял богиню истины Маат, связанную с культом Ра и носившую имена «дочь Ра» или «глаз Ра».

Иногда Уаджет описывалась как божество утреннего солнца, которое, соединяясь с Атумом и Хепри — богами дневного и вечернего солнца — как правительница мира пересекает небесный океан в своей ладье, сопровождаемая богом мудрости Тотом и богиней истины Маат.


 
 
BRUTHA
post Dec 19 2009, 01:36 AM
წერილი #20


Member
**

ჯგუფი: Members
წერილები: 19
რეგისტ: 11-December 09
წევრის ნომერი: 1,047



QUOTE
ჭვენიერობა — სამეგრელოში
ვეცდები, ამაზე ხვალ უფრო დაწვრილებით მოვიპოვო ცნობები.


ამაზე ის გავიგე, რომ -
"ჭვენიერობა (ჭვენიერობას) რელიგიური დღესასწაული სოფელ ბანძაში (მარტვილის რაიონი). ახალკვირას (ახალჟაშხა), აღდგომის მიმდევნო კვირას, ის ქალთა აღდგომის (ოსურ თანაფა) სახელითაცაა ცნობილი, შაურკარში, ეკლესია -- სასაფლაოს (ბანძის ცენტრშია) მახლობლად, იკრიბებოდნენ ბანძელები თავიანთი სტუმრებით. მღვდელი დალოცავდა ტყავის ბურთს, შემდეგ ერთ-ერთი უხუცესი ბანძელი გამოიტანდა მას და შეისროდა მაღლა. ამით იწყებოდა ლელოს თამაში. მანამდე მობურთალნი გაიყოფებოდნენ ზემო და ქვემო ბანძელებად ან ცოლიან-უცოლოებად. ერთ-ერთი მხარე გაიტანდა ლელოს. ამის შემდეგ მიდიოდნენ ეკლესიის ეზოში წინასწარ შერჩეული ხის მოსაგლეჯად. მოგლეჯილ ხეს სამჯერ შემოატარებდნენ ეკლესიას სიმღერა-გალობით და იქვე მიაყუდებდნენ (დაწვრილებით იხ. ს. მაკალ., გვ. 370-372)."

http://titus.uni-frankfurt.de/texte/etca/c...ajaia/kajai.htm

- საინტერესოა, ამ მხრივ ამერიკის ინდიელებში რა ცოდნაა.

tmt
QUOTE
რა თქმა უნდა
დაბოლოება -ოსი - იუსი
ბერძნულისაა


ვერ დაგეთანხმები "აფსაროსი"-ს ბერძნულობაში. მასში ოდენ დაბოლოებაა ბერძნულ და არა მთლიანად სიტყვაა/სახელი, თუმცა ამ თემაში მაგაზე წერა ოფია.



--------------------
ბჟა დიდა რე ჩქიმი,
თუთა მუმა ჩქიმი,
ხვიჩა-ხვიჩა მურიცხეფი
და დო ჯიმა ჩქიმი.
 
 
tmt
post Dec 19 2009, 08:08 PM
წერილი #21


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350



QUOTE
ვერ დაგეთანხმები "აფსაროსი"-ს ბერძნულობაში

რა თქმა უნდა - აფსაროსის ბერძნულობას კი არ ვამბობ -
არამედ მისი დაბოლოებას ვგულისხმობ.
ანუ აფსარი ან აფსუ ერქვა შეიძლება და ბერძნებმა დაამატეს დაბოლოება - ოსი
და გამოვიდა აფსაროსი თქო...



QUOTE
ამაზე ის გავიგე, რომ -
"ჭვენიერობა (ჭვენიერობას) რელიგიური დღესასწაული სოფელ ბანძაში (მარტვილის რაიონი). ახალკვირას (ახალჟაშხა), აღდგომის მიმდევნო კვირას, ის ქალთა აღდგომის (ოსურ თანაფა) სახელითაცაა ცნობილი, შაურკარში, ეკლესია -- სასაფლაოს (ბანძის ცენტრშია) მახლობლად, იკრიბებოდნენ ბანძელები თავიანთი სტუმრებით. მღვდელი დალოცავდა ტყავის ბურთს, შემდეგ ერთ-ერთი უხუცესი ბანძელი გამოიტანდა მას და შეისროდა მაღლა. ამით იწყებოდა ლელოს თამაში. მანამდე მობურთალნი გაიყოფებოდნენ ზემო და ქვემო ბანძელებად ან ცოლიან-უცოლოებად. ერთ-ერთი მხარე გაიტანდა ლელოს. ამის შემდეგ მიდიოდნენ ეკლესიის ეზოში წინასწარ შერჩეული ხის მოსაგლეჯად. მოგლეჯილ ხეს სამჯერ შემოატარებდნენ ეკლესიას სიმღერა-გალობით და იქვე მიაყუდებდნენ (დაწვრილებით იხ. ს. მაკალ., გვ. 370-372)."

ყოჩაღ რომ მოიძიე ეს საინტერესო ინფო -
მოგლეჯილი ხე ისევ სიცოცხლის ხის ასოციაციებს მიქმნის...

ტყავის ბურთი რისი სიმბოლო შეიძლება იყოს -
ესეც საინტერესოა...

თავად ლელოც...

QUOTE
ის ქალთა აღდგომის

აჰა...
მივედით ისევ დედა ღვთაების წარმართულ ტრადიიებთან...


 
 
tmt
post Dec 19 2009, 08:10 PM
წერილი #22


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350



ნახე რა საინტერესო რაღაცეების მოვიძიე ლელოზე -

ლელო – სპოტის სახეობა, რაგბის ქართული წინამორბედი. დასავლეთ საქართველოში გავრცელებული სპორტის უძველესი ეროვნული სახეობა, გუნდური თამაში ბურთით.

აკადემიკოს ნიკო მარის მიხედვით, ლელოს მსგავსი თამაში გავრცელებული ყოფილა ბასკეთშიც, სადაც გამარჯვებული გუნდის წევრები ლელოს გატანის დროს სიხარულს გამოხატავდნენ საბრძოლო შეძახილით – “ლელო!”, რაც მზის კულტთან დაკავშირებული წარმართული ღვთაების სახელი იყო. გურია-სამეგრელოში ლელოს თამაში ბოლო დრომდე შემორჩა.


http://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%9A%E1%...83%A2%E1%83%98)

ლილეო ხომ სვანურად მზეს ნიშნავს !!!





 
 
BRUTHA
post Dec 19 2009, 11:30 PM
წერილი #23


Member
**

ჯგუფი: Members
წერილები: 19
რეგისტ: 11-December 09
წევრის ნომერი: 1,047



tmt

QUOTE
ტყავის ბურთი რისი სიმბოლო შეიძლება იყოს -
ესეც საინტერესოა...

რამდენადაც ვიცი, ეგ ტყავის ბურთი ხარის ტყავისგან "იკერებოდა".

ინკებსაც ჰქონდათ ბურთაობა და მას მთვარის კულტს უკავშირებდნენ.

QUOTE
აკადემიკოს ნიკო მარის მიხედვით, ლელოს მსგავსი თამაში გავრცელებული ყოფილა ბასკეთშიც,

მარი არ ვიცი, რას გულისხმობდა, მარა ბასკეთში თამაშია ერთგავრი, პელოტა ჰქვია, თუმცა ნამდვილ ბასკურ თაამაშობად არ მიჩნევა.
"LELO" კიდევ სულელს ნიშნავს ბასკურად..

- ამავე ენაზე ერთი ძველებური "ლექსიც" არის:
"ლელო ჰილ ლელო,
ლელო ჰილ ლელო,
ლელოა სარაქ ჰილ ლელო" / LELO HIL LELO, LELO HIL LELO, LELOA ZARAK HIL LELO"

ანუ "ლელო კლავს ლელოს, ..... ლელო მოხუცი კლავს ლელოს" - არავინ იცის ამ შემთხვევაში ამ "ლელო"-ს მნიშვნელობა. როგორც ჩანს, რაღაც ღვთაებაა.

.....ანხიდან სად მოვვედით. smile.gif


--------------------
ბჟა დიდა რე ჩქიმი,
თუთა მუმა ჩქიმი,
ხვიჩა-ხვიჩა მურიცხეფი
და დო ჯიმა ჩქიმი.
 
 
tmt
post Dec 20 2009, 12:31 AM
წერილი #24


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350





Анх — наиболее значимый символ у древних египтян. В нём заключены два символа: крест как символ жизни и круг как символ вечности , а вместе они обозначают бессмертие и «жизнь предстоящую». Кроме того, его форма может быть истолкована как восходящее солнце, как единство противоположностей, как мужское и женское начало.
В иероглифическом письме этот знак ставили со значением «жизнь», и он являлся частью слов «благосостояние» и «счастье».
Египтяне изображали анкх на амулетах для того, чтобы продлить жизнь на земле; с этим амулетом хоронили, чтобы быть уверенными в том, что усопших ждет жизнь в другом мире.
Так, по мнению некоторых исследователей, представлялся египтянам ключ, которым можно открыть ворота смерти . Его рисовали в качестве амулетов для продления жизни на земле и обретение жизни в загробном мире. Ключ открывающий ворота смерти выглядит как анх. Кроме того, считалось, что амулеты с изображением анха помогали при бесплодии .
Символ этого «ключа» также ставили на стенах каналов в надежде, что присутствие анкха убережет от наводнений и колебаний уровня воды.
Анх — также магический символ мудрости . Его можно найти во многих изображениях божеств и священнослужителей времён египетских фараонов.
В качестве символа неиссякаемой жизненной силы знак анх наносился на стены храмов, памятники и окружающие предметы; часто его можно видеть на фризах утвари и даже вокруг подножия, откуда, возможно, среди прочего он перешёл на ремни сандалий.
Высказывались предположения, что он представляет собой одну из форм Древа Жизни. Овал мог означать вечность, а крестовидное расширение в продольной и поперечной плоскостях — переход из бесконечности в пространство, либо это могло быть Солнце, выходящее из-за горизонта. С анхом в руке изображалась богиня истины Маат.
На космическом уровне Маат символизировала собой великий божественный порядок и закон, дарованный вселенную богом-творцом во время сотворения мира, согласно которому сменяют друг друга времена года, движутся в небесах звезды и планеты, существуют и взаимодействуют боги и люди. Представления о Маат являются осью всех представлений древних египтян о вселенной и этических основ их мировоззрения


ეს არის პელაზგის დაწერილი პოსტი ანხზე.

QUOTE
"ეგვიპტური ჯვარი" ეგვიპტელები ასეთი ფორმით ხატავდნენ ჯვარს, რომელსც შემდეგი მნიშვნელობა ჰქონდა:
აქ გაერთიანებულია ორი ცნობილი სიმბოლო:
ჯვარი, რაც ძველი ეგვიპტელებისთვის სიმბოლო იყო სიცოცხლის და წრე - რასაც ძველი ეგვიპტელები მიიჩნდევდნენ მარადისობის სიმბოლოდ!
ანუ: ჯვარი+წრე.
მაშასადამე ეს ჯვარი ნიშნავდა: უკვდავებას, კეთილდღეობას, მარადიულ სიცოცხლეს.
მაგრამ მას აქვს კიდევ ერთი საინტერესო სიმბოლო: ის აღნიშნავს ორი სქესის - მამრი და მდედრი ბუნების ჰარმონიულ კავშირს და მიიჩნეოდა - ოსრისის და ისიდას ერთ-ერთ ყველაზე წმინდა სიმბოლოდ. შესაბამისად ნიშნად - მიწიერი და ზეციური კავშირისა.
"ანჰის ჯვარი" გვხვდება ეგვიპტურ იეროგლიფებშიც - აქ იმას ღვთაებრივი ძალის, წარმატების, კეთილდღეობის, სიხარულის სიმბოლოდ გამოიყენებდნენ.
ძველი ეგვიპტელები ხშირად აკეთებდნენ მისგან ამულეტებს და ატარებდნენ მკერდზე...
ამით ისინი ფიქრობდნენ, რომ დაცულნი იქნებოდნენ განსაცდელისგან, ხოლო მოკვდინების შემთხვევაში, ეს წმინდა ჯვარი დაიცავდა მათ და იმქვყენიური ბედნიერება ელოდათ.
მიჩნეული იყო რომ "ანჰის ჯვარი" იყო გასაღები, რომლის მეშვეობითაც შეიძლებოდა ქვესკნელის კარიბჭის გაღება და სამუდამო ბედნიერების პოვნა.
კოპტები, ქრისტიანული რიტუალებისას ხშირად გამოიყენებდნენ ამ ჯვარს და მისით იმქვენიურ ბედნიერებაზე, ცათა სასუფეველზე მიუთითებდნენ.
ჩვენს დროში, ამ ჯვარმა სამართლიანობის, მშვიდობისა და რწმენის სიმბოლური მნიშვნელობებიც მიიღო, რაც 60-იან წლებში ევროპაში ასრერიგად პოპულარულ "ჰიპურ მოძრაობაში" აისახა...

სვანური ჩუქურთმას, როცა პირველად ვახასიათებდი - არის დონის ჩუქურუთმა!
დონი ქართული ანბანის ასოა (იგულისხმება ასომთავრული დამწერლობა) და პატარაიძის კომენტარითაც იგი - მზე - ღმერთი - "დღე დღესინდელი" (3.131).
ახლა დააკვირდით, რას წარმოადგენს ეს ჩუქურტმა:
ჯვარი, რომლის მეოთხე ფრთაზე არის წრე.
ფაქტიურად ეს იგივეა, რაც "ეგვიპტური ჯვარი", ე.წ. "ანჰის ჯვარი", "სიცოცხლის ამულეტი".
იმ განსხვავებით, რომ აქ წრე ქვევით არის და მკლავები - ზევით
ლაბირინთის ორნამენტში, რომელის გულშიც იკითხებოდა ეგვიპტური ჯვრის ფორმა, ასევე შეიძლება ითქვას ქართულ ორნამენტში - აქ იკითხებოდა - ქართული ასომთავრული დონი შუაგულში.
ეს უკვე საოცრებაა...
გარდა ამისა, არის კდიევ ერთი საინტერესო დეტალი:
ქართული ასომთავრული დონ, როგორც ვიცით, არის მზე/დღის ლოგოგრამა და ხატოვანი აკროფონო, ხოლო ეს ეგვიპტური სიმბოლო იეროგლიფურ დამწერლობაში აბსოლუტურად იდენტური მნიშვნელობისაა, ისიც განასახიერებს უკვდავებას, ანუ ქართულითა ენითა რომ ვთქვათ - დღე-გრძელებას!
ამ ორ ორნამენტს სორის არის უდიდესი კავშირი, რიის არ აღნიშვნაც შეუძლებელია!



მუზეუმში სვანური ძველი სკივრი ვნახეთ და მასზე აი ასეთი ლაბირინთი იყო გამოსახული

აბა ვინ შეძლებს ამ ლაბირინთში შესვლას და გამოსვლას

http://www.karavi.ge/viewtopic.php?t=2348&...b7fb47016892008


ეს ხომ ლაბირინთია!!!!!!!!!!!!!!!!
 
 
BRUTHA
post Dec 20 2009, 02:19 AM
წერილი #25


Member
**

ჯგუფი: Members
წერილები: 19
რეგისტ: 11-December 09
წევრის ნომერი: 1,047



ერთი წამით მოიცა!


--------------------
ბჟა დიდა რე ჩქიმი,
თუთა მუმა ჩქიმი,
ხვიჩა-ხვიჩა მურიცხეფი
და დო ჯიმა ჩქიმი.
 
 
BRUTHA
post Dec 20 2009, 02:28 AM
წერილი #26


Member
**

ჯგუფი: Members
წერილები: 19
რეგისტ: 11-December 09
წევრის ნომერი: 1,047



tmt

QUOTE
მუზეუმში სვანური ძველი სკივრი ვნახეთ და მასზე აი ასეთი ლაბირინთი იყო გამოსახული

ეს უკვე გაცილებით მეტია, ვიდრე საოცრება!!!!!

QUOTE
დონი ქართული ანბანის ასოა (იგულისხმება ასომთავრული დამწერლობა) და პატარაიძის კომენტარითაც იგი - მზე - ღმერთი - "დღე დღესინდელი"


1) ანუ ქართული მრგლოვანი "დ-ონ" არის მზის სიმბოლო. ქართულ სამყაროში კი მზე არის დედა/ქალი/ქალღმერთი - "ბჟა დიდა რე ჩქიმი"

ესეც ქართული "დ-ონ":



2) ეგვიპტური თოთის ანუ მთვარის ღვთაებას ანხი უკავია (ანხიანი თოთის სურათს შენ დადებ ალბათ, გექნება მილიონი). "თუთა" კი მთვარეა კოლხურად, "დოშდულ" სვანურად, "თთუეი" ძვ. ქართულად. - "თუთა მუმა ჩქიმი" - კოლხურად "მთვარე მამა ჩემი" + "მზე დაწვა და მთვარე შობა" ანუ ჩვენში მთვარე მამრია.

ახლა, წამით ჯედი გავიხსენოთ, რომელიც ძალიან ჰგავს სვანურ კოშკს (თუნდაც ფალოსს) ანუ იგივე სიცოცხლის ხეს.

ახლა კი ეს ჯედი დავასვათ მზის ქართულ სიმბოლო "დონ"-ს.

რა არის ეგ?



smile.gif რაღაც, ანხიო, მაგას ხომ არ ჰგავს?

წერილი შეიცვალა. BRUTHA: Dec 20 2009, 02:43 AM


--------------------
ბჟა დიდა რე ჩქიმი,
თუთა მუმა ჩქიმი,
ხვიჩა-ხვიჩა მურიცხეფი
და დო ჯიმა ჩქიმი.
 
 
BRUTHA
post Dec 20 2009, 02:55 AM
წერილი #27


Member
**

ჯგუფი: Members
წერილები: 19
რეგისტ: 11-December 09
წევრის ნომერი: 1,047



კიდევ,

უაჯედთან (ზემოთ რომ სურათი დაგიდია) ანუ თვალთან, თუ არ ვცდები მარცხენასთან, რომელიც
QUOTE
символизировал .... Луну, его повреждением объясняли фазы луны. Этот глаз, исцелённый богом Тотом
, ხომ არ იქნება კავშირში მეორე ქართულ ასო-ნიშან "თ-ან"-თან? რომელიც თავის მხრივ, არც მეტი არც ნაკლები, თუ არ ვცდები, შუმერებში სწორედ თვალს აღნიშნავდა. (ამას შენზე უკეთ ვერავინ იტყვის აქ.)

ქართულ ანბანში, კიარადა, რა საოცრებაცაა, მაგაში ასე გამოიწერება



არის მითამ ეგ თოთის მარცხენა თვალი, უაჯედი რო უწოდებიათ ეგვიპტელებს?




--------------------
ბჟა დიდა რე ჩქიმი,
თუთა მუმა ჩქიმი,
ხვიჩა-ხვიჩა მურიცხეფი
და დო ჯიმა ჩქიმი.
 
 
tmt
post Dec 20 2009, 11:55 AM
წერილი #28


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350



ვახ ვახ რა საინტერესო დეტალები გამოიკვეთა...

საერთოდ ქართული ასოები რაღაც სიტყვის პირველი ასოა ხოლმე,

მაგალითად ბეთი - ასო -
არისო ფინიკიური ბეთი - სახლის მაჩვენებელიო
ანუ იეროგლიფი სახლი მერე გადაიქცა ასო ბეთ - ო...

ახლა ერთი დეტალი -

დონი - დიდასთანაა კავშირში?
დედა- მზე - ქალი

ფინიკიელებს და საერთოდ მსოფლიოს მითების უმეტესობაში -
მზე მამაკაცია...

smile.gif



წერილი შეიცვალა. tmt: Dec 20 2009, 11:56 AM
 
 
tmt
post Dec 20 2009, 11:31 PM
წერილი #29


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350





აი რა კომენტარი ახლავს ამ ორნამენტს


ეს არის ქართული ვარიანტი და გრაფიკული გამოსახულება ლაბირინთისა, რომელიც გამოსახულია ერთ-ერთ სკივრზე და თარიღდება თუ არ ვცები X-XI საუკუნეებით

ინახება მესტიის სახელმწიფო მუზეუმში

http://karavi.caucasus.net/viewtopic.php?t...asc&start=0


ესეც მოუხდება ამ თემას



წერილი შეიცვალა. tmt: Dec 21 2009, 11:56 AM
 
 
tmt
post Dec 23 2009, 01:59 AM
წერილი #30


Advanced Member
***

ჯგუფი: მოდერატორი
წერილები: 870
რეგისტ: 21-June 08
წევრის ნომერი: 350



აი კიდევ საინტერესო ინფორმაცია

http://alternativa.ge/2009/07/07/37/

ძველეგვიპტურ ღვთაებათა ანარეკლი ქართულში

ავტორი: კობა ჭუმბურიძე | გამოქვეყნებულია კატეგორიაში: ეთნოლოგია

ერთი ვერსიის თანახმად სამყაროს შეიქმნა ცოლ-ქმრად წარმოდგენილ ღვთაებათა ოთხი წყვილის მიერ თავდაპირველი ქაოსიდან.

ამ ღვთაებათა ჯგუფს ოგდოდი ჰქვია და ისინი არიან პირველსაწყისი ქმნილებანი. მამრი ღვთაებანი გამოისახებიან ბაყაყის თავით მამაკაცის სხეულზე, ხოლო მდედრები – გველის თავით ქალის სხეულზე.
ამ ღვთაებებს თაყვანს სცემდნენ ჰერმოპოლისში.

ღვთაება რა მათ მიერ შექმნილ ტურტლის (მეჰტურტ) გორაში იშვა.

ჰუჰი და ჰუჰეთი უსასრულობის გამგებელნი არიან, ნუნი და ნუნეთი – პირველსაწყის წყალთა, ამუნი და ამუნეთი – დაფარულთა (უხილავთა), კუკი და კუკეთი კი წყვდიადისა.

თუმც ამავე დროს, კუკი (კეკი) და კუკეთი სინათლის შექმნაშიც მონაწილეობდნენ. კუკი, როგორც ღამის ღვთაება, სინათლის მომტანად ითვლებოდა, რაც შესაძლოა იმას ნიშნავს, რომ იგი განაგებდა ღამის მდინარებას და მზის მშობელ ბინდბუნდს.

რას ეძღვნება ჩვენებური როკვა ფარცაკუკუ (კუკილით ხლტომა – საბა). რატომ უნდა ეძახდეს ქართველი წყვდიადს – კუკუნეთსა და კუკუნახს, ხოლო თამაშს - კუკუდამალობანას (კუკუმალულობია).

გავიხსენოთ აგრეთვე თამაში – კეკე, კეკე, მალულა და წარმოვიდგინოთ, რა დროიდან მოდის ჩვენამდე ლექსი:

კეკე, კეკე, მალულა ტყიდან გამოპარულა, დაიჭირა ღამურა, შეწვა, შეახრამუნა.

კუკუნეტი ჩუქჩების ენაზე ჰქვია ბალახს, რომელიც პირველი არღვევს წყვდიადს და მზისკენ მიისწრაფის. ამ ბალახს ჩუქჩის ქალები აგროვებენ, პროცესს კი კაცები უთვალთვალებენ და თავისთვის სასურველ ქალს არჩევენ.

კუკუნა ჰავაიურად მზის სხივია.

კუკუნეთი – უკუნეთი – უკანასკნელი,

კუკი – რაღაცგვარ თოჯინას ქვია, ერთი ახსნით საფრთხობელასაც. იქნებ ეს კუკ-ღვთაების შესახედაობიდან გადმოდის.

ღვთაება შუ ცასა და მიწას შუა შრეა. გარდა ამისა, მისი ერთერთი სახეა შუქი (შეადარე შუმერულ ლილს, რომელიც ერთდროულად შუაშრეა და მასში მოძრავი მზეც და აქვე გაიხსენე სვანური ლილე). ეს ცოდნა გვაფიქრებინებს, რომ იმ დროს გააზრებული ჰქონდათ ატმოსფეროს მიერ სინათლის გარდატეხა და გაფანტვა.
შუ – შუა, შუქი
შუ ბასკურად ცეცხლია

მთვარის მამრი ღვთაება იშვიათია. თოთი ერთი ამათგანია. მან მთვარის ღვთაება ხნუმი (ხმუნი) დაამარცხა და მთვარის შუქის გამოყენებით დღეები დააწესა(?)
თოთი – თუთა (მეგრ. მთვარე)

ნილოსის ყოველწლიურ მოდიდებას ღვთაება ჰაპი განაგებდა.
ჰაპი – ხაპი – ხაპვა

დედაღვთაება მუტი კომენტარსაც არ საჭიროებს
.


წერილი შეიცვალა. tmt: Dec 23 2009, 01:59 AM
 
 

3 გვერდები V  < 1 2 3 >
გამოხმაურება  ახალი თემა
1 წევრი კითხულობს ამ ფორუმს (1 სტუმარი და 0 ანონიმური წევრი)
0 წევრი:

 



  მსუბუქი ვერსია ამჟამად არის: 21st September 2017 - 06:47 PM